Livre Néerlandais

Zon : gedichten

Peter Verhelst (auteur)

Zon : gedichten

Peter Verhelst (auteur)
Vernieuwende poe͏̈zie, dicht bij proza, met als steeds terugkerend thema het licht dat de liefde kleurt.
Sujet supplémentaire
(De Morgen)
Titre
Zon : gedichten
Auteur
Peter Verhelst 1962-
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Bezige Bij, 2019
122 p.
ISBN
9789403167701 (paperback)

Commentaires

Hier zijn de leeuwen

Dat poëzie autonoom is en alleen naar zichzelf verwijst, is een moeilijk houdbaar standpunt: dichters werken met taal. En die hoort bij de werkelijkheid. Peter Verhelst stelt scherp op deze kwestie door in zijn nieuwe bundel Zon de taal als machtsinstrument te laten zien.

De zon is een belangrijk topos in de literatuur: ze zorgt voor energie en voor leven, ze wordt met levenskracht, vruchtbaarheid en erotiek geassocieerd. Maar ook met vernietiging. Die is sterk aanwezig in de jongste bundel van Peter ­Verhelst. In het openingsgedicht van Zon lezen we al: 'De wereld/ is een gat dat leger wordt naarmate het zich vult met lichamen.' Er zit veel lichamelijke energie en zinnelijkheid in de eerste cyclus, 'Marines' - en overigens ook in de andere cycli - maar net zo goed wanhoop. In 'Zwarte marine' beschrijft Verhelst bijvoorbeeld hoe de 'wij'-figuren de armen spreiden 'om de wereld te redden'.

Maar dan lezen we: 'Er moet toch iemand zijn/ die ons op het dak zag staan'. De 'wij' wordt een kluwen van identiteiten: 'We lagen over elkaar heen/ tot het niet langer duidelijk was wiens hand wiens mond/ been schouderblad geslacht.' De zon wordt als 'nachtzon' beschreven. Dansen wordt dansen om de dood te bezweren: 'Iemand kwam half op me liggen, wreef…Lire la suite

Ook met zijn 16e bundel sinds 1987, de tweede bij de Nederlandse uitgever, kan de West-Vlaamse schrijver (1962) van gedichten, proza en theaterteksten nog imponeren door diverse mogelijkheden te benutten om zijn poëzie anders en spannend te maken. De compositie refereert aan een popsong en is geconcentreerd op vijf standen van de zon in en aan het water. Eerst waren er de golven en meeuwen die pikken in het duister tot het bloed in de zee zonk. Dan betovert het schijnsel zelfs zonnebloemen die door duizenden leeuwen op scherp zijn gezet. Ook andere invallen, verwijzingen naar Pina Bausch en De la Fontaine spelen een rol. De poëzie heeft een groot beeldend vermogen: erotisch en realistisch, niet alleen verheven. De lyriek is zelfs verbonden met politieke strategie. Poëzie lezen wordt niet abstract. Tegenstellingen, verdichting en berichtgeving wisselen met observaties van het licht, waarmee de geliefde wordt aangesproken tot in het bed, de wijn aan de mond. Een afwijkende, prachtige bu…Lire la suite